Wie denk je wel dat je bent?

Stone-Rolled-Away

Is doodgaan het einde? Is doodgaan überhaupt mogelijk? Ben je avontuurlijk genoeg om samen met mij, met een open houding, hiernaar te kijken? Ben je bang voor de dood? Als je doodgaat, wie of wat denk je dan dat er doodgaat? Geloof je dat er niks is na de dood? Of geloof je in een leven na de dood? En waar baseer je dat op? Is dat je meest logische conclusie op basis van een collectie van verschillende ervaringen die je opdoet in je leven? En wie zegt je dat deze ervaringen op waarheid berusten? Dachten we niet allemaal dat Pythagoras gek was toen hij als visionair beweerde dat de aarde rond moest zijn? Denk je dat dit nu anders is met overtuigingen van deze tijd?

Een overtuiging die tot op de dag van vandaag “leeft”, is de overtuiging dat je doodgaat. Vroeg of laat. Mijn vraag aan jou is: Wie denk je wel dat je bent? Ben je er van overtuigd dat je een lichaam bent? Lichamen gaan inderdaad dood. Lichamen ontstaan door celdeling, worden geboren, groeien, takelen af en ontbinden. Geloof je werkelijk dat je dat bent? En als je dat denkt, hoe zou je het vinden om deze gedachte te heroverwegen? Veel slechter kan het toch niet worden…?

Ik heb lang gedacht een compromis te kunnen sluiten door te geloven een lichaam te zijn met een goddelijke kern erin. Maar waar in mijn lichaam zit dat dan?… In mijn hoofd? In mijn fysieke hart? Hahaha, dat past niet! Ik ben of een lichaam of de goddelijke kern. Zodra ik een compromis probeer te sluiten, sluit ik mijn goddelijke kern buiten mijn bewustzijn. God doet niet aan compromissen.

Mijn blogs zijn ingedeeld in alinea’s. Je doet er goed aan om even te stoppen met lezen na iedere alinea. Neem een paar teugen adem. Overweeg waar dat wat je zojuist hebt gelezen waar is in jou. Komt er weerstand boven? Wakkert het een vuur in je aan? Geef het de ruimte. Ervaar wat je moet ervaren. Daar kun je niet omheen.

Tijd voor de volgende alinea?

Zeg eens: “IK BEN…” En vul daarachter niks in. Laat het zijn zoals het is. Laat het stil worden. Laat de “leegte” gevuld worden met de Ik-Ben-Aanwezigheid. Je kunt het nu doen terwijl je dit leest. Als je tegelijk om hulp vraagt van het Goddelijke (Onze bron, God, Liefde, Engelen, Licht) kan het je getoond worden…

Dat wat je getoond wordt, hoef je niet te begrijpen. Het is wat het is. Door het in te vullen of te interpreteren, begrens je het. Het kan niet meer zijn wat het is. Je bent puur Bewustzijn. Jouw gedachten creëren jouw ervaringen. Alle overtuigingen die je hebt worden op een manier uitgedrukt in vorm. Je bent wat je denkt dat je bent. Hoe groot wil je denken? Hoe ver sta jij jezelf toe te gaan? Dit is een hele krachtige boodschap en het verandert je leven zodra je je er voor opent. Geef je het een kans?

Liefs, Nico

ohm

Focus op geven in plaats van krijgen

vraagtekensWat trek ik morgen aan? Wat zullen we de komende drie dagen eten? Wat ga ik morgen in mijn gesprek zeggen? Maak jij plannen voor een toekomst die je nog niet kent? Hoe open sta je voor een andere invulling van de dag als je hem al helemaal hebt ingepland?  Dit heet in mijn ogen “vol zijn van jezelf”. Als je dag er steeds weer hetzelfde uit mag zien, dan kun je zo doorgaan. Maar als je een ander resultaat verlangt, met meer vreugde, dan zal je andere keuzes moeten maken. Mag ik met jou dit nieuwe pad in slaan?

Hoe zou je dag eruitzien als je geen plannen had? Sta daar eens een moment bij stil. En sta ook eens stil bij de vraag wat je weerhoudt om zo open mogelijk de dag in te gaan. Welke mensen zijn er gister en vandaag op je pad gekomen? Hoe open was je voor iets nieuws in die ontmoetingen? Zouden al die ontmoetingen een reden kunnen hebben?

Ik geloof dat iedere ontmoeting als doel heeft om iemand je liefde te geven of om met iemand liefde te delen. Is dat niet een opwindende gedachte? Dan draait alles om Liefde. Bijvoorbeeld als iemand boos op je wordt, dan vraagt hij/zij eigenlijk om liefde. Geef dat dan! Is dat niet beter dan je aangevallen voelen en boos terugdoen? Op die manier kan geen enkele oorlog op kleine of grote schaal blijven bestaan omdat alles gericht wordt op elkaar helpen.

Hoe meer ik in mijn kracht sta, hoe meer ik te geven heb. Hoe meer ik geef, hoe meer energie ik krijg. Hoe meer energie ik heb, hoe meer ik in mijn kracht sta. En zo ervaar ik mezelf in een opwaartse spiraal. Er moet een moment komen dat ik alleen nog maar geef en zelf niks nodig heb. Dat is het moment dat ik me herinner wie ik werkelijk ben.   Een Zelf zonder problemen en zonder enig tekort.

Wat is daar ook al weer voor nodig? Oh ja, GEVEN! En, doe ik dat nu? Oeps,……er is op zijn zachts gezegd ruimte voor verbetering. Haha! Voor jou ook? Hoe dan? Hier volgen mijn tips:

  1. Laat je gevoel van schuld los.
  2. Begin van voor af aan met een schone lei.
  3. Hou helder voor ogen dat je behulpzaam wilt zijn.
  4. Stop met plannen maken waar dit niet nodig is.
  5. Neem de tijd voor alles wat je doet.
  6. Doe één ding te gelijk, met al je aandacht.
  7. Laat iedere ontmoeting en iedere handeling zinvol zijn.
  8. Zie de ander als iemand met een schone lei.
  9. Ontmoet elkaar alsof het de eerste keer is.
  10. Breng je liefde of deel gezamenlijk in liefde.
  11. Geef de ander onvoorwaardelijk wat hij/ zij vraagt en een beetje meer.
  12. Wees dankbaar voor de ontmoeting.

Heb je een slippertje gemaakt en heb je het twaalfstappenplan niet toegepast? Vergeef jezelf en begin bij het begin. Heb je het twaalfstappenplan succesvol doorlopen? Dan is het tijd voor een feestje! Dat zou nog eens een bijzondere carnaval kunnen worden.

liefde geven of delen

Liefs, Nico