Een wereld zonder regels

Beter niet doen bordIs het een puberdroom om te kunnen leven in een wereld zonder regels? Komt het alleen maar voort uit een verlangen om lekker te kunnen doen waar je zin in hebt – de zogenaamde schijt-aan-de-wereld-gedachtes? Of is het onze onvermijdelijke toekomst, om zachtjes onze harde regels om te buigen tot liefdevolle richtlijnen?

“Regels zijn nodig om een leefbare samenleving te creëren. Ze scheppen orde in de chaos en geven veilige kaders om in te leven. Regels stellen grenzen aan al die gekken in de wereld die ons betrekkelijk veilige leven onveilig maken. Je kunt gekken toch niet zo maar hun gang laten gaan? Het is maar goed dat er voor terroristen en moordenaars, voor drugsdealers en afpersers, voor pooiers en voor pedofielen een gevangenis is, waar we ze veilig in kunnen opsluiten”.

Deze gedachtes schetsen een algemeen wereldbeeld. Zo denkt ‘men’ in grote lijnen. We lijken het met elkaar eens te zijn. Het is misschien niet ideaal, maar ja, een andere oplossing is er niet…Toch???

In Afrika leven verschillende stammen die daar anders over denken. Zij gaan ervan uit dat ieder stamlid uit zichzelf bij de stam wil horen en voor de ander wil zorgen. Als één stamlid een daad begaat die tegen deze basisprincipes ingaat, zoals moord, verkrachting of diefstal, dan wordt dit lid in het midden van de gemeenschap gebracht. De hele stam schaart zich voor vele uren om dit lid heen om hem/ haar te helpen herinneren aan de oorspronkelijke staat van zijn waarin liefde en gemeenschapszin de basis vormen.

Hoe mooi is dat, die zorg en warmte, als iemand van zijn padje gaat? Als ik iets tegen de afspraken in doe, dan is dat al pijnlijk genoeg. Wie ben ik, en wie ben jij om als rechter op te treden en dit te bestraffen? Is compassie en zorg voor deze persoon niet een veel passender antwoord? Wie denk je die eerder zijn criminele gedrag weer oppakt: iemand die genadeloos in de gevangenis werd gezet, of iemand die met zorg en aandacht hulp werd geboden?

Regels stellen veilige grenzen. Maar wat als iemand ze overtreedt? En wat als we het niet eens kunnen worden over de regels? Ik heb een droom waarin ik zie dat de regels van de wereld zijn omgebogen tot liefdevolle richtlijnen waaraan we elkaar mogen houden. Hoeveel richtlijnen hebben we nodig? Misschien maar één: Behandel anderen zoals jezelf behandeld wilt worden. Daarin heb je alles wel samengevat. Tenminste als je ervan uit gaat dat iedereen in principe lid wil zijn van de ene Stam…

Verkeersregels worden verkeersrichtlijnen. Verbodsborden worden beter-niet-doen-borden. Schoolregels worden handleidingen en leerlingen die steeds te laat komen…? Die worden in het midden van de stam gezet.

Wie begint dit te leven? Wie durft zich over de angst heen te zetten om misbruikt te worden? Wie wil geloven dat ieder stamlid een gezonde basis heeft? Wie is bereid zich als eerste te voegen naar het beeld dat regels overbodig zijn en richtlijnen voldoende? Wie is bereid om zelfs de basismoraliteit die we met elkaar hebben opgebouwd, in twijfel te trekken en voorbij onze regels te kijken over goed en kwaad?

Het begint in het klein, door bijvoorbeeld te kiezen voor een geweldloze vorm van communicatie. Het begint met het opvoeden van onze kinderen zonder straffen en belonen, want ook dan leggen we onze wil op. Het begint met een gebaar van vergeving van iemand die zijn/ haar basisprincipes vergeten is.

Mijn hart barst van verlangen om dit elke dag, meer en meer, vorm te geven. Niet dat ik dan voor alle problemen een oplossing heb, maar ik heb wel het vertrouwen dat de Liefde in mij me in iedere situatie de weg zal wijzen.

kring van mensen

Wie denk je wel dat je bent?

Stone-Rolled-Away

Is doodgaan het einde? Is doodgaan überhaupt mogelijk? Ben je avontuurlijk genoeg om samen met mij, met een open houding, hiernaar te kijken? Ben je bang voor de dood? Als je doodgaat, wie of wat denk je dan dat er doodgaat? Geloof je dat er niks is na de dood? Of geloof je in een leven na de dood? En waar baseer je dat op? Is dat je meest logische conclusie op basis van een collectie van verschillende ervaringen die je opdoet in je leven? En wie zegt je dat deze ervaringen op waarheid berusten? Dachten we niet allemaal dat Pythagoras gek was toen hij als visionair beweerde dat de aarde rond moest zijn? Denk je dat dit nu anders is met overtuigingen van deze tijd?

Een overtuiging die tot op de dag van vandaag “leeft”, is de overtuiging dat je doodgaat. Vroeg of laat. Mijn vraag aan jou is: Wie denk je wel dat je bent? Ben je er van overtuigd dat je een lichaam bent? Lichamen gaan inderdaad dood. Lichamen ontstaan door celdeling, worden geboren, groeien, takelen af en ontbinden. Geloof je werkelijk dat je dat bent? En als je dat denkt, hoe zou je het vinden om deze gedachte te heroverwegen? Veel slechter kan het toch niet worden…?

Ik heb lang gedacht een compromis te kunnen sluiten door te geloven een lichaam te zijn met een goddelijke kern erin. Maar waar in mijn lichaam zit dat dan?… In mijn hoofd? In mijn fysieke hart? Hahaha, dat past niet! Ik ben of een lichaam of de goddelijke kern. Zodra ik een compromis probeer te sluiten, sluit ik mijn goddelijke kern buiten mijn bewustzijn. God doet niet aan compromissen.

Mijn blogs zijn ingedeeld in alinea’s. Je doet er goed aan om even te stoppen met lezen na iedere alinea. Neem een paar teugen adem. Overweeg waar dat wat je zojuist hebt gelezen waar is in jou. Komt er weerstand boven? Wakkert het een vuur in je aan? Geef het de ruimte. Ervaar wat je moet ervaren. Daar kun je niet omheen.

Tijd voor de volgende alinea?

Zeg eens: “IK BEN…” En vul daarachter niks in. Laat het zijn zoals het is. Laat het stil worden. Laat de “leegte” gevuld worden met de Ik-Ben-Aanwezigheid. Je kunt het nu doen terwijl je dit leest. Als je tegelijk om hulp vraagt van het Goddelijke (Onze bron, God, Liefde, Engelen, Licht) kan het je getoond worden…

Dat wat je getoond wordt, hoef je niet te begrijpen. Het is wat het is. Door het in te vullen of te interpreteren, begrens je het. Het kan niet meer zijn wat het is. Je bent puur Bewustzijn. Jouw gedachten creëren jouw ervaringen. Alle overtuigingen die je hebt worden op een manier uitgedrukt in vorm. Je bent wat je denkt dat je bent. Hoe groot wil je denken? Hoe ver sta jij jezelf toe te gaan? Dit is een hele krachtige boodschap en het verandert je leven zodra je je er voor opent. Geef je het een kans?

Liefs, Nico

ohm

Focus op geven in plaats van krijgen

vraagtekensWat trek ik morgen aan? Wat zullen we de komende drie dagen eten? Wat ga ik morgen in mijn gesprek zeggen? Maak jij plannen voor een toekomst die je nog niet kent? Hoe open sta je voor een andere invulling van de dag als je hem al helemaal hebt ingepland?  Dit heet in mijn ogen “vol zijn van jezelf”. Als je dag er steeds weer hetzelfde uit mag zien, dan kun je zo doorgaan. Maar als je een ander resultaat verlangt, met meer vreugde, dan zal je andere keuzes moeten maken. Mag ik met jou dit nieuwe pad in slaan?

Hoe zou je dag eruitzien als je geen plannen had? Sta daar eens een moment bij stil. En sta ook eens stil bij de vraag wat je weerhoudt om zo open mogelijk de dag in te gaan. Welke mensen zijn er gister en vandaag op je pad gekomen? Hoe open was je voor iets nieuws in die ontmoetingen? Zouden al die ontmoetingen een reden kunnen hebben?

Ik geloof dat iedere ontmoeting als doel heeft om iemand je liefde te geven of om met iemand liefde te delen. Is dat niet een opwindende gedachte? Dan draait alles om Liefde. Bijvoorbeeld als iemand boos op je wordt, dan vraagt hij/zij eigenlijk om liefde. Geef dat dan! Is dat niet beter dan je aangevallen voelen en boos terugdoen? Op die manier kan geen enkele oorlog op kleine of grote schaal blijven bestaan omdat alles gericht wordt op elkaar helpen.

Hoe meer ik in mijn kracht sta, hoe meer ik te geven heb. Hoe meer ik geef, hoe meer energie ik krijg. Hoe meer energie ik heb, hoe meer ik in mijn kracht sta. En zo ervaar ik mezelf in een opwaartse spiraal. Er moet een moment komen dat ik alleen nog maar geef en zelf niks nodig heb. Dat is het moment dat ik me herinner wie ik werkelijk ben.   Een Zelf zonder problemen en zonder enig tekort.

Wat is daar ook al weer voor nodig? Oh ja, GEVEN! En, doe ik dat nu? Oeps,……er is op zijn zachts gezegd ruimte voor verbetering. Haha! Voor jou ook? Hoe dan? Hier volgen mijn tips:

  1. Laat je gevoel van schuld los.
  2. Begin van voor af aan met een schone lei.
  3. Hou helder voor ogen dat je behulpzaam wilt zijn.
  4. Stop met plannen maken waar dit niet nodig is.
  5. Neem de tijd voor alles wat je doet.
  6. Doe één ding te gelijk, met al je aandacht.
  7. Laat iedere ontmoeting en iedere handeling zinvol zijn.
  8. Zie de ander als iemand met een schone lei.
  9. Ontmoet elkaar alsof het de eerste keer is.
  10. Breng je liefde of deel gezamenlijk in liefde.
  11. Geef de ander onvoorwaardelijk wat hij/ zij vraagt en een beetje meer.
  12. Wees dankbaar voor de ontmoeting.

Heb je een slippertje gemaakt en heb je het twaalfstappenplan niet toegepast? Vergeef jezelf en begin bij het begin. Heb je het twaalfstappenplan succesvol doorlopen? Dan is het tijd voor een feestje! Dat zou nog eens een bijzondere carnaval kunnen worden.

liefde geven of delen

Liefs, Nico 

Helder dromen


helder dromen sleutelgat

Heb je  wel eens gedroomd terwijl je wist dat je droomde?

symbool klein

Kon je die droom toen zelf richting geven?

symbool klein

Zou het kunnen dat je deze staat van zijn ook kunt toepassen in je dagelijks leven?

symbool klein

Hoe zou je je leven dan sturen?

symbool klein

Welke dingen in je leven zou je anders doen?

symbool klein

Als je ontwaakt uit een nachtmerrie, ben je blij dat je die kunt loslaten?

symbool klein

Duurt dat dagen of kan dat ook na een paar diepe ademhalingen en een slok water?

symbool klein

Zou je dat ook kunnen met de uitdagingen in je dagelijks leven?

symbool klein

Ben je schuldig aan de droom die je hebt gedroomd?

symbool klein

Ben je schuldig aan je ervaringen uit je dagelijks leven?

symbool klein

Hoe zou je leven eruitzien als je ontwaakt uit je dagelijks leven?

symbool klein

Zijn er wakkere geesten op je pad die je hierin kunnen ondersteunen?

 

 

vredesduif